Inne:HTML
Z Almanachu Historycznego.
HTML (ang. Hypertext markup language) to język znaczników formatujących stosowany do pisania stron WWW.
Język ten jest formalnie aplikacją SGML-a, oraz niewątpliwie posiada pewne relacje do popularnego wśród fizyków procesora tekstu TEX. Został on wymyślony przez Tima Berners-Lee, który w tym czasie był fizykiem pracującym w CERN. Pierwotnie składał się on z kilkunastu znaczników umożliwiających wyświetlanie tekstu wraz z odsyłaczami do innych tekstów. Rewolucyjność pomysłu polegała na tym, że użytkownik przeskakujący do innego tekstu nie musiał w ogóle wiedzieć gdzie fizycznie znajduje się interesujący go tekst. Była to tzw. zerowa wersja HTML.
Wraz z rozwojem sieci www, a zwłaszcza jej upowszechnianiem, pojawiła się potrzeba dołączania do tekstów tabel, grafiki i plików multimedialnych, w wyniku czego zaczęły powstawać kolejne wersje HTML-a. Wersje te były rozwijane na "dziko" przez firmy produkujące przeglądarki stron www. Ich producenci dodawali kolejne nowe znaczniki bez wzajemnych konsultacji, co doprowadziło do częściowej niekompatybilności wersji HTML-a zaimplementowanych w przeglądarkach różnych producentów.
Remedium na tę sytuację było stworzenie W3C czyli World Wide Web Consortium, organizacji która zajmuje się ustanawianiem wspólnych standardów HTML-a, a także innych spraw związanych z pisaniem stron www.
Kolejne "oficjalne" wersje HTML-a są uzgadnianie przez szeroką dyskusję ekspertów i przedstawicieli zainteresowanych firm i następnie definiowane za pomocą SGML-a. Pierwszą taką oficjalną wersją HTML-a był HTML 2, którego niewątpliwym sukcesem było to, że wszystkie ważniejsze przeglądarki takie jak Netscape, Internet Explorer, Opera i AOL web browser są od wersji 3 w zasadzie z nim zgodne. Najbardziej rozpowszechnione przeglądarki to Mozilla, Netscape, Galeon, Lynx, Internet Explorer, Opera i AOL web browser.
Drugą wersją HTML-a, którą udało się uzgodnić w trakcie tzw. wojny przeglądarek, czyli ostrej i nie zawsze uczciwej konkurencji między Microsoftem i Netscape, była wersja 3.2. Ogromną wadą wersji 3.2 było zagubienie podstawowej zalety dokumentów SGML-owych, a więc jasnego oddzielenia struktury tekstu od jego formatu graficznego, i zbyt duże zaśmiecenie języka licznymi znacznikami formatującymi układ graficzny stron.
Ostatnią i prawdopodobnie już ostateczną wersją HTML-a jest wersja 4.01, która w odróżnieniu od HTML-a 3.2 jest wstecznie kompatybilna z HTML 2 i ponownie wprowadza "porządek" poprzez usunięcie większości znaczników związanych z graficznym formatem stron i przeniesienie zarządzania wyglądem stron do kaskadowych arkuszy styli (CSS). HTML 4.01 okazał się sukcesem w dziedzinie standaryzacji HTML-a, gdyż wszystkie ważniejsze przeglądarki w wersji 6 (Mozilla, Internet Explorer, Netscape i Opera) w pełni obsługują ten standard (wraz z CSS1).
Obecna specyfikacja języka znajduje się tutaj:
Struktura dokumentów i polecenia
Każdy dokument HTML to tekst z wpisanymi specjalnymi poleceniami. Ogólny schemat strony w HTML-u wygląda następująco:
1. DEKLARACJA - opis użytej wersji HTML-a
2. NAGŁÓWEK STRONY HTML - informacje dodatkowe niewidzialne w dokumencie jak autor, data, język itp.
3. ROZPOCZĘCIE DOKUMENTU - ogólne cechy strony
4. tekst POLECENIE HTML tekst POLECENIE HTML tekst POLECENIE HTML tekst ....
5. ZAKOŃCZENIE DOKUMENTU
Praktycznie schemat ten realizuje się poleceniami:
<!DOCTYPE ... > - deklaracja - wersja HTML-a
<HTML><HEAD> ... </HEAD> - nagłówek - język, słowa kluczowe, itp.
<BODY> ... </BODY></HTML> - zawartość dokumentu - tekst, grafika i inne elementy dokumentu
Polecenia HTML-a, tzw. tagi HTML-a służą logicznemu uporządkowaniu tekstu. Często błędnie interpretuje się je jako środki do graficznego formatowania stron (koloru czcionek, ściśle określonej grubości tekstu itp.), zapominając, że taka strona może zostać pobrana zupełnie innym środkiem odbiorczym, jak telefon komórkowy albo syntetyzator mowy. Dlatego należy pamiętać o przeznaczeniu HTML-a jakim jest utworzenie logicznej struktury dokumentu. Przykładem może być wypracowanie (tytuł, wprowadzenie, rozwinięcie z nagłówkami dla każdego rozdziału, zakończenie). Do wizualnego lub urządzeniowego formatowania dokumentów HTML służy język CSS. Choć w praktyce granice nadal jeszcze się zacierają.
Każdy tag (polecenie) w HTML-u jest zamknięty w klamerki:
<POLECENIE HTML-a>np.
<br> - pisanie od nowej linijki
<h1> - główny nagłówek tekstu
<p> - nowy akapit w tekście
Każdy tag zaczyna się od jego nazwy, lecz może też zawierać dodatkowe atrybuty.
Atrybuty mogą mieć przypisane wartości. Ogólna postać pojedynczego polecenia HTML-a wygląda następująco:
<NAZWA_POLECENIA ATRYBUT_1 = x ATRYBUT_2 = y ...... ATRYBUT_N = z>np.
<table width=500 border=3>
"tabela o szerokości 500 i ramce o grubości 3"
istnieją tagi pojedyncze pełniące funkcję pojedynczego polecenia jak <br> (przejście do nowej linii tekstu) lub <hr> (linia graficzna w celu podziału tekstu), oraz tagi zamknięte składające się z dwóch tagów. Pierwszy otwiera pewien blok w którym może się znajdować dowolna zawartość a drugi go zamyka:
<TAG>
.... tekst i inne tagi ....
</TAG>
np.
<head>
<title>Strona w HTML-u<title>
</head>
Obszerna lista z oficjalnymi tagami HTML-a, ich atrybutami i z przykładami znajduje się pod:
Prosty przykład strony WWW w HTML-u z ustawieniem języka polskiego:
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01//EN"
"http://www.w3.org/TR/html4/strict.dtd">
<html>
<head>
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=iso-8859-2">
<meta http-equiv="Content-Language" content="pl">
<title>Plik HTML 4.01</title>
</head>
<body>
<h1>Tytuł strony</h1>
<p>
Oto trochę tekstu
<br />
i jeszcze trochę tekstu w następnej linii
<br />
<a href="http://almanach.ordugh.org">a to link do Almanachu</a>
</p>
</body>
</html>
Aby wykonać taką stronę wystarczy wpisać powyższy tekst do dowolnego programu do pisania tekstów i zapisać plik z użyciem końcówki "html" lub "htm", np. "strona.html". Do tworzenia stron w HTML-u nie jest potrzebne żadne dodatkowe oprogramowanie, poza zwyczajnym edytorem tekstu. Aczkolwiek specjalne edytory do HTML-a mogą uprzyjemnić i ułatwić nam pisanie stron. Polecić można wyróżniony za funkcjonalność i zupełnie darmowy edytor Mozilla Composer wbudowany w przeglądarkę Mozilla, którą można ściągnąć pod http://www.mozilla.org
Według W3C nie będzie już kolejnych wersji HTML-a i dalszy rozwój języków opisu stron www będzie związany z dużo bardziej przypominającym pełną wersję SGML-a, językiem o nazwie XML. Aktualnie jednak XML obsługiwany jest tylko przez przeglądarkę firmy Microsoft - Internet Explorer w wersji 6.
Aby ułatwić przeniesie stron do XML, W3C zdefiniowało standard XHTML 1.0 (ang. Extensible Hypertext Markup Language), będący aplikacją XMLa, a zarazem kontynuacją HTMLa. Obecnie dostępna jest już specyfikacja wersji 1.1.
| Autorzy strony: | Sauron(ZCS) |
